moje grzybowisko

Postanowiłam sobie przedstawić lejkówkę anyżkową, a zapomniałam, że nie dysponuję odpowiednio ładnymi jej zdjęciami Ech A dlaczego braknie  mi zdjęć, skoro to ponoć pospolity grzybek? Bo ja w ciągu TRZECH LAT spotkałam ją zaledwie DWA RAZY!

Pierwszy raz miał miejsce w 2008 roku w październiku. Efektem tegoż spotkania były fotografie, w których m.in. wykorzystałam niecnie pewną biedronkę, aby unaocznić maleńkość napotkanego grzybka Mam nadzieję, że ród biedronczy wybaczy mi to, gdy powiem, że biedronka po wykonaniu kilku zdjęć odeszła wolna i bezpieczna

Clitocybe odora i biedronka

Clitocybe odora solo

Po blisko trzech latach, w tym roku w sierpniu, znów zapachniało mi anyżkiem, gdy ujrzałam takie oto grzybki:

lekko podsuszona Clitocybe odora

młodsza Clitocybe odora

w pełni rozwinięta o lejkowatym, jak przystało na lejkówkę, kapeluszku, Clitocybe odora

Charakterystyczną cechą tego gatunku jest widoczna na fotografii seledynowa barwa skórki kapelusza oraz śliczny anyżkowy zapach Widać też grzybnię u dołu trzonka, grzybnia przerasta substrat, z którego wyrasta grzybek. Takie przerastanie grzybnią substratu jest dość charakterystyczne dla lejkówek.

Ciekawe, co kazało grzybkowi temu tak właśnie ukształtować trzonek Na kształt buławy, albo maczugi. Chyba niezbyt wiele wiemy o ewolucji grzybów, również i w tej, niełatwej przecież kwestii, grzybki są tajemnicze i skryte

Gdy ujrzymy kapeluszki charakterystycznie na kształt lejka ukształtowane, czasem są nawet tak jak lejek wgłębione, podejrzewać możemy, że mamy do czynienia z jakąś lejkówką. Warto poznawać te grzybki, bo jest wśród nich sporo różnych niespodzianek (kształt, zapach), jednak poznawajmy je ostrożnie, nie spożywajmy ich, bo wśród lejkówek są gatunki śmiertelnie trujące!

Ja spotkałam wczoraj lejkówkę, która, gdy się bliżej przyjrzałam jej trzonkowi, okazała się lejkówką buławotrzonową:

Clitocybe clavipes

Rośnie ona w lasach iglastych, ale i liściastych, co postarałam się uwidocznić na takiej fotografii z korą sosny i listkiem brzozy

Clitocybe clavipes

i może w swoim środowisku wyglądać np. tak jak na poniższej fotografii:

Clitocybe clavipes w swoim środowisku

Grzybka do zdjęcia wyjęłam ostrożnie spośród mchów, a po fotografowaniu umieściłam z powrotem tam, gdzie rósł. Porzucony i przewrócony grzybek wyglądałby nieładnie. Czasem idąc przez bardziej uczęszczany las widzę dużo poprzewracanych grzybków, niebawem  napiszę o tym, dlaczego nie powinno się tak robić ….